Pelourinho hoe je het historische centrum van Salvador ziet

Wat het Pelourinho werkelijk is

Salvador was van 1549 tot 1763 de eerste hoofdstad van Brazilië, en het Pelourinho was het zwaartepunt: het bestuurlijke, religieuze en commerciële hart van een Portugese kolonie gebouwd op suiker en op het werk van tot slaaf gemaakte Afrikanen. De naam verbloemt die geschiedenis niet: een pelourinho is een schandpaal, en er stond er een op het plein. Wat overleefde is een buitengewoon compleet stadsbeeld uit de 17e en 18e eeuw: honderden koloniale panden, geschilderd in de roze-, blauw-, geel- en groentinten waarin Bahianen ze vanaf de jaren negentig restaureerden, tuimelend langs een steile helling boven de Baai van Alle Heiligen. UNESCO schreef het in in 1985 en noemde het een belangrijk voorbeeld van renaissancestedenbouw aangepast aan een koloniale locatie.

En het is vooral geen museum. Hier wonen mensen, kinderen voetballen op de pleinen, capoeiragroepen repeteren in de open lucht, bands oefenen in portieken en de kerken houden gewone zondagsmis. Die mix van bewaarde architectuur en ononderbroken dagelijks leven maakt dat het Pelourinho anders aanvoelt dan een gerestaureerde oude stad in Europa.

Hoe de wijk in elkaar zit

Bijna alles ligt binnen drie verbonden open ruimtes, op minuten lopen:

• Terreiro de Jesus (Praça 15 de Novembro) — het brede bovenplein, omringd door de Catedral Basílica en twee andere kerken, met het Afro-Braziliaans Museum aan één kant en ambachtslieden en capoeirakringen in het midden.
• Largo do Cruzeiro de São Francisco — een klein aangrenzend plein met stenen kruis, het São Francisco-complex en de gebeeldhouwde gevel van de Ordem Terceira.
• Largo do Pelourinho — het ansichtkaartbeeld: een steile, trechtervormige helling van gekleurde panden die afdaalt naar de kerk Rosário dos Pretos, met bovenaan de Fundação Casa de Jorge Amado.

Vanaf de bovenkant van de wijk leiden de Praça da Sé en de Praça Municipal naar de Elevador Lacerda en het uitzicht over de baai; vanaf de onderkant klimmen de treden van de Ladeira do Carmo naar de wijk Santo Antônio. Dat is de hele geografie. Wie het Terreiro de Jesus vindt, kan niet verdwalen.

Wat te zien, in een zinnige volgorde

Begin op het Terreiro de Jesus en werk je omlaag:

• Catedral Basílica de Salvador — de voormalige jezuïetenkerk, een sober 17e-eeuws exterieur dat een verguld interieur en Portugees tegelwerk verbergt. Kleine entree.
• Museu Afro-Brasileiro (MAFRO) — de beste inleiding op candomblé, de orixás en de Afrikaanse wortels van de Bahiaanse cultuur, in de oude medische faculteit. De houtgesneden orixá-panelen van Carybé rechtvaardigen het kaartje al.
• Kerk van de Ordem Terceira de São Francisco — opmerkelijk door de in zandsteen gehouwen gevel in hoogreliëf, een zeldzaamheid in Brazilië, plus betegelde kloostergangen binnen.
• Kerk van Nossa Senhora do Rosário dos Pretos — de blauwe kerk onder aan het Largo, over tientallen jaren gebouwd door tot slaaf gemaakte en vrijgelaten Afrikanen voor hun eigen broederschap, omdat ze uit andere gemeenten werden geweerd. Nog steeds een actieve parochie, en het meest ontroerende gebouw van de wijk.
• Fundação Casa de Jorge Amado — klein museum voor Bahia's grote romanschrijver, in een blauw herenhuis aan het Largo; bij laatste controle op woensdag gratis.
• Museum van de Bahiaanse gastronomie en de werkplaatsen — het is de moeite waard te dwalen langs ateliers en instrumentbouwers in de zijstraten.

Dinsdagavond, en wanneer nog meer

Kom twee keer. In de ochtend, grofweg van 9 tot 13 uur, is het licht goed, zijn kerken en musea open, zijn de pleinen rustig en is de hitte draaglijk. Kom daarna terug voor de Terça da Bênção — zegeningsdinsdag — wanneer de wijk zich na de avondmis in de Rosário dos Pretos vult met gratis livemuziek op meerdere pleinen tegelijk en de hele stad uitloopt. Het is de beste vaste avond van Salvador en hij kost niets. In de weken voor Carnaval houden de percussieblocos, met Olodum voorop, hier ook open repetities. Onze gids voor muziek en nachtleven heeft het actuele programma.

Is het Pelourinho veilig?

Overdag wel — er wordt gepatrouilleerd, het is druk en vol gezinnen, en de gewone regels volstaan: telefoon in je zak in plaats van in je hand, geen opvallende sieraden, weinig contant geld bij je en het paspoort in het appartement. 's Avonds zijn de verlichte, bevolkte pleinen prima, zeker op dinsdag en in het weekend, maar de lege zijstraatjes en de steile verbindingsstraten omlaag naar de benedenstad niet — neem een rit-app zodra je de drukke kern verlaat. Je krijgt ook vriendelijke benaderingen met een commercieel doel: iemand die een Bonfim-lint om je pols knoopt, een gekostumeerde baiana die poseert voor een foto, een "gratis" capoeirademonstratie. Niets daarvan is gevaarlijk; alles daarvan verwacht betaling. Een beleefd não, obrigado werkt, en als je toch ingaat, spreek dan eerst de prijs af. Onze volledige veiligheidsgids behandelt de hele stad.

Eten en drinken in de wijk

De restaurants pal aan de toeristische pleinen bieden de slechtste prijs-kwaliteitverhouding van de buurt: aangename terrassen, gewoon eten, opgeblazen prijzen. Beter: koop acarajé bij een baiana aan een straatkraam, eet een echte moqueca in een van de kleinere zaken in de zijstraten of in het nabije Santo Antônio, en drink een ijskoud biertje waar de locals staan. De Mercado Modelo, beneden bij de Elevador Lacerda, heeft twee restaurantterrassen met uitzicht op de baai die de afdaling waard zijn. Wat je bestelt, en hoe, staat in onze gids over de Bahiaanse keuken en onze restaurantgids voor Salvador.

Moet je in het Pelourinho logeren?

Dat is de echte vraag, en het eerlijke antwoord is: logeer in het historische centrum, maar kies je straat. Het voordeel is totaal — je wordt wakker binnen datgene waarvoor je kwam, je loopt naar de kerken, de musea, de muziek en de Elevador Lacerda, en je slaat de dagelijkse rit over die gasten in Barra of Rio Vermelho in tijd en taxikosten betalen. Daar staat tegenover: lawaai op de drukste pleinen op de drukste avonden, en kwaliteit die per straat enorm verschilt. De ideale plek zijn de rustigere randen van de Cidade Alta — op een paar minuten lopen van het Largo do Pelourinho, 's nachts stil, en toch naar alles te belopen. Onze wijkengids vergelijkt alle opties, en onze vier boutiquesuites liggen precies daar, in gerestaureerde historische panden op een paar passen van het Terreiro de Jesus. Voor de hotels in dezelfde straten, zie onze gids over hotels bij de Elevador Lacerda.

Geef het Pelourinho meer dan de negentig minuten die de meeste tours ervoor uittrekken. Loop het één keer met een kaart en één keer zonder. Ga op een trede zitten en laat een repetitie voor je gebeuren. Het is de reden dat Salvador op je route staat, en het beloont wie blijft — wat, als je drie straten verderop slaapt, gemakkelijk is.