De Lavagem do Bonfim het grootste feest na carnaval
Gids voor de Lavagem do Bonfim in Salvador: wanneer het is, de 8 km lange stoet van de baianas, het wassen van de trappen, de oorsprong in de slavernij en hoe je het beleeft.
Het belangrijkste in 30 seconden
De Lavagem do Bonfim — het Wassen van het Bonfim — is het grootste feest van Salvador na het carnaval: een januariochtend waarop honderden baianas in het wit een stoet van acht kilometer aanvoeren van de benedenstad naar de Colina Sagrada en de trappen van de Bonfim-kerk wassen met geurwater en bloemen. Meer dan een miljoen mensen volgen, en wat als devotie begint, wordt een enorm straatfeest dat feitelijk het festivalseizoen van de zomer opent. Deze gids legt uit wat er gebeurt en wanneer, de oorsprong die de meeste bezoekers nooit horen, waar je moet staan, wat je aantrekt en hoe het aansluit op de kalender van januari tot carnaval. Het is gratis, uitbundig en heet — kom voorbereid.
Wat de Lavagem is
De Lavagem do Bonfim is de rituele wassing van de Igreja do Senhor do Bonfim, de meest vereerde kerk van Bahia, en de luidste enkele uiting van het dubbele geloof van de stad. Traditioneel op de tweede donderdag van januari, draait het om de baianas — vrouwen in de volledige witte kanten jurk van Bahia — die kleien potten met água de cheiro, geurwater, acht kilometer op hun hoofd dragen en dan het voorplein en de trappen van de kerk wassen in een traag, dansend ritueel. Het is tegelijk een katholieke daad van devotie aan de Senhor do Bonfim en een candomblé-eerbetoon aan Oxalá, de orixá met wie hij versmolten is, en niemand in de menigte vindt dat vreemd. Voor hoe dat syncretisme werkt, geeft onze candomblégids de achtergrond.
De stoet van acht kilometer
De dag is opgebouwd rond de wandeling. De stoet vormt zich 's ochtends bij de Igreja da Conceição da Praia, beneden in het Comércio, bij de Mercado Modelo, en legt de volle acht kilometer af langs de baai naar de Colina Sagrada op het schiereiland Itapagipe. Voorop gaan de baianas en de religieuze broederschappen; daarachter komt al het andere — gezinnen, blocos, drankkarren, trios en tienduizenden te voet — zodat de staart van de stoet al feest is terwijl de kop nog gebed is. Het geheel duurt uren en gaat stapvoets; je hoeft niet alles mee te lopen, en de meeste bezoekers sluiten halverwege aan of wachten bij de heuvel op de aankomst, rond het middaguur.
Het wassen — en de gesloten deuren
Als de baianas de kerk bereiken, beklimmen ze de treden en wassen ze die, en vegen het geurwater en de witte bloemen over de steen in een ritme dat door trommels en zang wordt gezet. Let op één detail: de kerkdeuren blijven dicht. Al generaties houdt de katholieke hiërarchie de basiliek gesloten tijdens de wassing, ongemakkelijk bij een ritueel dat zo openlijk met de candomblé wordt gedeeld — zodat het beroemdste religieuze beeld van Bahia dat is van een devotie op de drempel van een gesloten kerk. Die spanning is de hele geschiedenis van Salvador in één beeld, en daarom voelt de Lavagem minder als een officiële ceremonie dan als de stad die erop staat op haar eigen manier te geloven.
De oorsprong die de meesten nooit horen
Het ritueel is geboren uit dwang. In de achttiende eeuw werden tot slaaf gemaakte Afrikanen gedwongen de kerk te reinigen en voor te bereiden voor het patroonsfeest, en sleepten water de heuvel op om het gebouw te schrobben voor de eredienst van hun meesters. Uit die dwangarbeid maakte de tot slaaf gemaakte en vrijgelaten zwarte bevolking iets eigens: ze maakte van het schoonmaken een stoet, droeg die in haar eigen kleding, zette die op haar eigen trommels en vouwde haar eigen orixás in de katholieke heilige. Wat er vandaag uitziet als een pittoreske volksgewoonte, is in werkelijkheid een daad van cultureel overleven — een volk dat een opgelegde karwei neemt en herschept tot zijn eigen viering. Die diepere geschiedenis loopt door onze gids over het Afro-Braziliaanse erfgoed.
Hoe je het beleeft
Je hebt drie goede opties. Loop een deel van de stoet mee voor de sfeer; verover tegen het einde van de ochtend een plek bij de top van de heuvel om de baianas te zien aankomen en de treden te wassen, wat de emotionele kern is; of neem het vooral voor het feest dat het wordt en installeer je rond het Bonfim-plein, waar het bier, de muziek en de menigte tot in de avond doorgaan. Draag wit — het is de kleur van de dag en van Oxalá, en in iets anders voel je je misplaatst. Kom verder zoals je naar elk groot openluchtevenement in de volle zomerhitte zou komen, en geef je eraan over; de Lavagem beloont wie meedoet in plaats van vanaf de rand toe te kijken.
Waar het past — en waar te verblijven
De Lavagem is de openingsnoot van de beste tijd van het jaar in Salvador. Ze gaat de maandag erna over in de Festa da Ribeira, dan in de Festa de Iemanjá op 2 februari, en ten slotte in het carnaval — een crescendo van twee maanden straatviering. Als je een reis erop afstemt om het mee te maken, verblijf dan in het historische centrum: de stoet begint een paar minuten bergafwaarts bij de Mercado Modelo, en te voet naar huis kunnen lopen in plaats van om een taxi te vechten, is veel waard. Onze vier suites liggen boven, in de Cidade Alta, pal bij de top van de Elevador Lacerda; werp een blik op onze vier suites als je een verblijf in januari plant.
Salvador, in beeld
Foto's van de wijk, het restaurant en het strand uit deze gids, met vermelding van elke fotograaf.
Klaar om Salvador te ontdekken?
Boek een van de vier Via-Avantgarde-suites in de Pelourinho — en ontvang de volledige gidsen met aanbevelingen voor uw verblijf.